طناب های سیمی فولادی

طناب های سیمی فولادی

BS EN 13411-4 (2011)WATER

“Terminations for steel wire ropes — Safety, Part 4: Metal and Resin Socketing” یکی از بخش‌های استاندارد مرتبط با اتصالات برای کابل‌های فولادی است که به ایمنی در موقع استفاده از این کابل‌ها توجه دارد. این استاندارد، که معمولاً تحت لقب ISO 10674-4 شناخته می‌شود، به روش‌های گوناگون اتصال سر کابل فولادی (ترمینیشن‌ها) و الزامات ایمنی در دوره استفاده از آن‌ها می‌پردازد.

مفاهیم اصلی در بخش 4: Metal and Resin Socketing

این قسمت از استاندارد به دو روش اصلی پیوستگی سر کابل فولادی اشاره دارد:

1. اتصال با سوکت فلزی (Metal Socketing):

در این روند، سر کابل فولادی به یک سوکت فلزی وصل می‌شود که از طریق فرآیندهایی همانند فشار یا جوشکاریبه کابل وصل می‌شود. این نوع اتصال معمولاً در بارهای سنگین و شروطه کاری سخت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

2. اتصال با سوکت رزینی (Resin Socketing):

در این روش، از رزین‌های ویژه برای وصل کردن سر کابل به سوکت استفاده می‌شود. این نوع پیوند در مواردی که نیاز به اتصال سبک‌تر و مقاوم‌تر در برابر خوردگی است، مورد استفاده قرار می‌گیرد. رزین‌ها طبق معمول به‌طور شیمیایی و با دمای مشخص برای ایجاد پیوستن محکم استفاده می‌شوند.

هدف و الزامات ایمنی:

این قسمت از استاندارد بر ایمنی و مقاومت اتصالات تأکید دارد تا خطراتی همانند جدا شدن یا خراب شدن اتصال در شروط بارگذاری بالا کاهش یابد. همچنین، شرایط آزمایش و بازرسی کیفیت نیز برای این اتصالات تعریف می‌شود تا اطمینان حاصل شود که پیوستن از لحاظ مکانیکی و شیمیایی در شرایط ایمن و با دوام قرار دارند.

استفاده:

این استاندارد معمولاً در صنایع گوناگونی همچون مهندسی عمران، حمل و نقل، معدن‌کاری و دریانوردی به‌کار می‌رود، جایی که کابل‌های فولادی برای کشش بارهای سنگین مورد بهره وری قرار می‌گیرند و نیاز به پیوستگی ها ایمن و مقاوم دارند.

خلاصه:

Part 4: Metal and Resin Socketing از استاندارد ISO 10674 به عرضه روش‌های ایمن برای وصل کابل‌های فولادی به سوکت‌های فلزی و رزینی می‌پردازد و تأکید دارد بر توسعه ایمنی و راندمان اتصالات در برابر بارگذاری‌های سنگین و شرایط سخت.